عنوان:
ميرا
Mortelle
كريستوفر فرانك
Christopher Frank
ليلي گلستان
اطلاعات كتاب :
تهران: انتشارات بازتاب نگار. چاپ پنجم: 1385. تيراژ 2200 نسخه. 96 صفحه. 1200 تومان.
امتياز هاي كتاب :
كتاب به صورت كلي: سه و نيم ستاره از پنج ستاره
ترجمه: سه ستاره
طراحي جلد: دو ستاره
صفحه بندي، فونت، كاغذ، كيفيت جلد: دو ستاره
تناسب بها با كتاب: سه ستاره
پخش كتاب: سه ستاره
فهرست مطالب :
مقدمه ي ژان – لويي كورتيس
كتاب داراي سه بخش است كه با شماره مشخص شده اند.
متن معرفي كتاب:
شادي من كدام است اگر تمام دست ها،
حتا دست هاي ناپاك بتوانند آلوده اش كنند.
اين راند
جامعه چنان در خود تنيده مي شود و به ايراد گرفتن از خودش مي پردازد كه در جايي متوقف مي شود؛ دستور مي دهد كه نه، ديگر نبايد پيش رفت: ديگر خصوصي وجود ندارد، ديگر فقط دنيايي هست از آدم ها در كنار هم، براي هم و بدنبال هم. فرديت از دست مي رود. فرديت محو مي شود: ديگر تو وجود نداري؛ فقط ما هستيم، ما كه به هم عشق مي ورزيم.
ميرا را با 1984 جورج اورول مقايسه مي كنند: با دنياي سياهي ها، دنيايي كه اراده ي فردي نبايد وجود داشته باشد و تنها قدرتي فرا تر از انسان – جامعه / دولت – مي توانند زندگي را هدايت كند: فقط بايد اطاعت كني و مگر نه راهي درمان گاه مي شوي: يا درمان خواهي شد يا خواهي مرد.
راوي در گناه هاي خودش غرق شده است و مي ترسد: ميل به نوشتن دارد. به بهانه اي واهي كاغذ از وزارت خانه مي گيرد – از تنها جايي كه مي شود كاغذ تهيه كرد – و مي نويسد. از زندگي، از تنهايي، از ترس هايش: زيرا چنان كه همه مي دانند، بدي در تاريكي خفته است ... زيرا چنان كه همه مي دانند بدي در تنهايي خفته است. گناه ها احاطه اش كرده اند و رنج مي برد و رنج مي كشد و رنج هايش را حتا نمي تواند به كسي بيان كند: در سكوت است كه ميرا وجودش را احاطه مي كند: ميرا دختري كه دوست اش مي دارد.
دنياي آن ها دنياي مربع هاي ده كيلومتر مربعي است كه توسط سربازان كه هر شب مي دوند محافظت مي شود. هر كسي اشتباه كند براي درمان و اصلاح برده مي شود. كسي كه بخواهد فرار كند، كشته خواهد شد. انسان ها تا سني كه بتوانند كار كنند و توليد مثل داشته باشند زنده هستند، بعد كشته مي شوند: با يك تزريق ساده. خانه ها از ديوار هاي شفاف است و هيچ جايي تنها نيست – به جز مستراح كه شيشه هايش كمي كدر هستند – همه با هم برابر هستند، دنيايي كه هميشه روشن است و هيچ جايي نبايد تاريك باشد؛ كه هيچ كسي به هيچ عنوان نبايد از كسي ديگر برتر باشد: راوي چون سه ترم پياپي نمره ي الف در درسي مي گيرد، يك سال از مدرسه اخراج و به سختي تنبيه مي شود.
ميرا روايت مسخ راوي است: كه چگونه سعي مي كند خودش را نجات بدهد، كه فقط براي عشق سكس داشته باشد نه براي وظيفه اي اجتماعي، آن هم با هر كسي. سعي مي كند زنده بماند و زندگي كند: سعي اي كه تا آخر رمان، در دنيايي كه هر لحظه تاريك تر مي شود، نابود مي گردد.
رمان ميرا با ترجمه ي ليلي گلستان (ترجمه هاي خاطره برانگيز اش از زندگي، جنگ و ديگر هيچ؛ و اگر شبي از شب هاي زمستان مسافري جزو برترين ترجمه هاي تاريخ ادبيات ايران هستند) اولين بار پيش از انقلاب در دهه ي پنجاه توسط نشر امير كبير منتشر شد. چاپ اول بعد از انقلاب آن در سال 1383 منتشر و به فاصله ي كوتاهي به چاپ پنجم رسيد. چاپ ششم آن توقيف شده است. آخرين نسخه هاي چاپ پنجم را هنوز مي توان در كتاب فروشي ها پيدا كرد.
سيد مصطفي رضيئي (سودارو)
پشت جلد ِ كتاب:
همين طور كه من ميرا را مي خواندم و پيش مي رفتم، هم در داستان و هم در نحوه ي بيان ِ آن دقت مي كردم و وقتي مي ديدم كه اين جزئيات ِ با معني با چه قدرتي، و با چه آهنگ ِ حساب شده يي، و با چه دانش و آگاهي ِ استواري – كه نزد ِ نويسندگان ِ جوان ِ امروز ناياب است – در جاي ِ خود قرار داده شده اند، به يك لذت ِ واقعي ِ حرفه يي مي رسيدم. اين كتابي است هوشمندانه كه خوب نوشته شده است. من خوشحالم كه بر نخستين رمان ِ (بگذاريد بالاخره نويسنده را با نام خودش خطاب كنيم) كريستوفر فرانك مقدمه بنويسم. نويسنده يي كه از همان ضربه ي اول چنان نيرومند است كه نمي توان او را با هيچ نويسنده ي ديگر قياس كرد.
ژان – لوي كورتيس